Αθήνα, 18 Μαρτίου 2014

 

Το Δείπνο του Κυρίου
Όπως το παρέλαβε ο απόστολος Παύλος από τον ίδιο τον Κύριο
Κορινθίους Α' 11/23-32


23 "Επειδή, εγώ παρέλαβα από τον Κύριο εκείνο το οποίο και παρέδωσα σε σας: Ότι ο Κύριος Ιησούς κατά τη νύχτα που παραδινόταν, πήρε ψωμί,

24
και αφού ευχαρίστησε έκοψε και είπε:

Λάβετε, φάγετε· τούτο είναι το σώμα μου που κόβεταιγια χάρη σας· αυτό να κάνετε στη δική μου ανάμνηση.

25 Παρόμοια και το ποτήρι, αφού δείπνησε, λέγοντας: Τούτο το ποτήρι είναι η νέα διαθήκη, με βάση το αίμα μου, τούτο να κάνετε, όσες φορές πίνετε, στη δική μου ανάμνηση.

26 Επειδή, όσες φορές θα τρώτε το ψωμί τούτο, και πίνετε το ποτήρι τούτο, τον θάνατο του Κυρίου εξαγγέλλετε, μέχρι την έλευσή του.

27 Ώστε, όποιος τρώει τούτο το ψωμί ή πίνει το ποτήρι τού Κυρίου με ανάξιο τρόπο θα είναι ένοχος απέναντι στο σώμα και στο αίμα του Κυρίου.

28 Ας εξετάζει, λοιπόν, ο άνθρωπος τον εαυτό του, και έτσι ας τρώει από το ψωμί, και ας πίνει από το ποτήρι.

29 Επειδή, αυτός που τρώει και πίνει με ανάξιο τρόπο, τρώει και πίνει κατάκριση στον εαυτό του, αφού δεν διακρίνει το σώμα τού Κυρίου.

30 Γι' αυτό, υπάρχουν ανάμεσά σας πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και πεθαίνουν αρκετοί.

31 Επειδή, αν διακρίναμε τον εαυτό μας, δεν θα κρινόμασταν.

32 Αλλά, όταν κρινόμαστε, ο Κύριος μας παιδαγωγεί για να μη κατακριθούμεμαζί με τον κόσμο.".

 

Ακολουθεί η επεξήγηση του ως άνω κειμένου

(Ό,τι είναι σε παρένθεση αποτελεί επεξήγηση)

23 "Επειδή, εγώ παρέλαβα από τον Κύριο εκείνο το οποίο και παρέδωσα σε σας (το Δείπνο του Κυρίου):

Ότι ο Κύριος Ιησούς κατά τη νύχτα που παραδινόταν (την παραμονή της Θυσίας Του), πήρε ψωμί, 24 και αφού ευχαρίστησε έκοψε και είπε (στους μαθητές Του):

Λάβετε, φάγετε· τούτο (το ψωμί) είναι (αναπαριστά) το σώμα μου που κόβεται (που θυσιάζεται πάνω στο σταυρό) για χάρη σας·

("Λάβετε, φάγετε". Γευθείτε, δηλαδή, και απολαύστε τη σωτηρία που σας χαρίζω σε λίγες ώρες, με τη σταυρική μου Θυσία. Πιστέψτε στη σωτηρία αυτή. Βάλτε στην καρδιά σας αυτή την προσφορά μου. Αυτή είναι η Θυσία που γίνεται για χάρη σας, για τον καθαρισμό των αμαρτιών σας)

αυτό (το Δείπνο) να κάνετε στη δική μου ανάμνηση.

25 Παρόμοια (πήρε στα χέρια Του) και το ποτήρι, αφού δείπνησε, λέγοντας: Τούτο το ποτήρι είναι η νέα διαθήκη, με βάση το αίμα μου,

(αυτό δηλαδή το ποτήρι, με το κρασί, συμβολίζει τη νέα διαθήκη της σωτηρίας του Σταυρού, η οποία σφραγίζεται και υπογράφεται με το αίμα μου στο Γολγοθά)·

τούτο να κάνετε, όσες φορές πίνετε, στη δική μου ανάμνηση (όταν θυμάστε, ως εκκλησία, την Θυσία μου για σας).

26 Επειδή, όσες φορές θα τρώτε το ψωμί τούτο, και πίνετε το ποτήρι τούτο, τον θάνατο (την Θυσία) του Κυρίου εξαγγέλλετε (στον ορατό και αόρατο κόσμο), μέχρι την έλευσή του (μέχρι τον δεύτερο ερχομό Του).

27 Ώστε, όποιος τρώει τούτο το ψωμί ή πίνει το ποτήρι τού Κυρίου με ανάξιο τρόπο (εάν, δηλαδή, κάποιος, ονομάζεται Χριστιανός, αλλά δεν ζει την άγια χριστιανική ζωή, πολύ δε περισσότερο, εάν δεν έχει μετανοήσει ειλικρινά, και δεν έχει πιστέψει ειλικρινά στη Θυσία του Σταυρού και στη συγχώρεση των αμαρτιών που έγινε εκεί, και παρά ταύτα, παίρνει μέρος στο Δείπνο αυτό της ανάμνησης, αυτός) θα είναι ένοχος απέναντι στο σώμα (που σταυρώθηκε) και στο αίμα του Κυρίου (που χύθηκε στο σταυρό του Γολγοθά).

28 Ας εξετάζει, λοιπόν, ο άνθρωπος τον εαυτό του (αν έχει μετανοήσει και πιστέψει, και ζει με αγιότητα και φόβο Θεού), και έτσι ας τρώει από το ψωμί, και ας πίνει από το ποτήρι.

29 Επειδή, αυτός που τρώει και πίνει με ανάξιο τρόπο, τρώει και πίνει κατάκριση στον εαυτό του, αφού δεν διακρίνει το σώμα τού Κυρίου.

(Αυτός, δηλαδή, που συμμετέχει στο Δείπνο του Κυρίου και ταυτόχρονα αμαρτάνει στη ζωή του, αυτός, στην πράξη, θεωρεί ότι το σώμα που σταυρώθηκε και το αίμα που χύθηκε πάνω στον σταυρό, ήταν σώμα και αίμα κοινού ανθρώπου και όχι το σώμα και το αίμα του Υιού του Θεού. Ο Χριστιανός που δεν διακρίνει και δεν συνειδητοποιεί ότι ο Ιησούς, ο προ αιώνων Θεός, ΕΙΝΑΙ Αυτός που θυσιάστηκε στο Γολγοθά, συμμετέχει ανάξια στο Τραπέζι του Κυρίου και καταδικάζει ο ίδιος τον εαυτό του ενώπιον του Θεού. Στην επιστολή προς Εβραίους, ο απόστολος Παύλος, τον Χριστιανό που κάποτε πίστεψε και καθαρίστηκε με το αίμα του Σταυρού, αλλά τώρα αμαρτάνει ηθελημένα, τον προειδοποιεί με τα εξής λόγια: "Στοχάζεστε πόσο χειρότερης τιμωρίας θα κριθεί άξιος αυτός που καταπάτησε τον Υιό τού Θεού, και θεώρησε κοινό το αίμα τής διαθήκης με το οποίο αγιάστηκε, και έβρισε το πνεύμα τής χάρης" - βλ. Καινή Διαθήκη/Εβραίους 10/29).

30 Γι' αυτό (εξ αιτίας της απιστίας και της πνευματικής ελαφρότητας, απέναντι στη Θυσία του Χριστού), υπάρχουν ανάμεσά σας πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και πεθαίνουν αρκετοί.

31 Επειδή, αν διακρίναμε τον εαυτό μας (εμείς οι πιστοί - η εκκλησία - η σύναξη των πιστών, εάν διακρίναμε την πνευματική μας κατάσταση, και μετανοούσαμε γι' αυτήν και αλλάζαμε συμπεριφορά), δεν θα κρινόμασταν.

32 Αλλά, όταν κρινόμαστε (όταν τιμωρούμαστε, ως πιστά μέλη της Εκκλησίας, σ' αυτή τη ζωή), ο Κύριος μας παιδαγωγεί (μας μαθαίνει και μας διορθώνει) για να μη κατακριθούμε (για να μη καταδικασθούμε στην τελική κρίση) μαζί με τον (αμαρτωλό και αμετανόητο) κόσμο.".

(Κορινθίους Α' 11/23-32)

_______________________________

ΠΕΡΙ ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗΣ

Οι προηγούμενες επεξηγήσεις, εντός των παρενθέσεων, θεωρήθηκαν αναγκαίες για να διαλυθεί κάθε παρανόηση στα συμβολικά λόγια του Κυρίου. Το δόγμα της μετουσίωσης, η μεταβολή, δήθεν, του ψωμιού σε σάρκα και του κρασιού σε αίμα, με την μεσολάβηση του ιερέα, καθιερώθηκε τον Μεσαίωνα, πρώτα από την Καθολική Εκκλησία και στην συνέχεια και από την Ορθόδοξη. Είχε δε σαν σκοπό να προσδώσει μυστηριακή εξουσία στους ιερείς. Πριν λίγα χρόνια, την μετουσίωση, με κάποια άλλη μορφή, υιοθέτησε και γνωστή Πεντηκοστιανή Εκκλησία στην Ελλάδα, για τους δικούς της, βέβαια, λόγους.

Η Δ΄ Σύνοδος του Λατερανού (Δ΄ Λατερανή Σύνοδος), η οποία συγκροτήθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ το 1215 μ.Χ. και θεωρείται η σημαντικότερη των μεσαιωνικών Συνόδων για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, μεταξύ των άλλων, καθιέρωσε και τον όρο "μετουσίωση" για τη μεταβολή της Θείας Ευχαριστίας.

Προ του μεσαίωνα πληροφορίες, οι οποίες μπορεί να μιλούν για "μετουσίωση" (π.χ. Ιγνάτιος Αντιοχείας, 2ος αιώνας μ.Χ.), αμφισβητούνται σοβαρά για την γνησιότητά τους. Και αν ακόμη ήταν αληθείς οι πηγές αυτές, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να επισκιάσουν τον Θεόπνευστο λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή.

Στην Καινή Διαθήκη συναντάμε, "Το μυστήριο του Χριστού" (Εφεσίους 1/4), "Το μυστήριο του ευαγγελίου", (Εφεσίους 6/19), "Το μυστήριο της πίστης" (Α΄Τιμόθεου 3/9, και άλλες παρόμοιες εκφράσεις, όμως, δεν θα συναντήσουμε το μυστήριο του Δείπνου του Κυρίου. (Βλ. Ματθαίος 13/11, Ρωμαίους 16/25, Α' Κορινθίους 2/7, Εφεσίους 1/9, 3/3,9, 5/32, Κολοσσαείς 2/2, Α΄Τιμόθεου 3/16, Β' Θεσσαλονικείς 2/7, Αποκάλυψη 1/20, 17/5).

Κάθε πιστός που έχει γνωρίσει την αγάπη του Θεού και έχει σωθεί με το αίμα του Σταυρού, την ώρα του Δείπνου του Κυρίου, στρέφει με ευγνωμοσύνη τη σκέψη του και την καρδιά του προς τον Σωτήρα του, στον Σταυρό του Γολγοθά. Η ώρα της ανάμνησης της Μεγάλης Θυσίας δεν αφήνει περιθώρια προσοχής σε κάποιο "μυστήριο μετουσίωσης".

Χωρίς αμφιβολία, το "μυστήριο της μετουσίωσης", αναγκαστικά, παραμερίζει την ανάμνηση του Χριστού πάνω στον σταυρό.

Η ώρα του Δείπνου του Κυρίου, είναι ώρα ανάμνησης, είναι ώρα ευχαριστίας, ευγνωμοσύνης και λατρείας στο πρόσωπο του Λυτρωτή, που πέθανε αντί ημών και υπέρ ημών.

Ασφαλώς, ο Ιησούς δεν εννοούσε να φάμε την φυσική Του σάρκα και να πιούμε το φυσικό Του αίμα. Ο Κύριος πολύ συχνά χρησιμοποιούσε μεταφορικά λόγια για να εκφράσει πνευματικές έννοιες. Εξ άλλου, ο αμαρτωλός σώζεται με την ειλικρινή μετάνοια και την πίστη στον Χριστό και στη σωτηρία Του, και δεν σώζεται με το να φάει το κρέας Του και να πιει το αίμα Του. Κάτι τέτοιο, εάν συνέβαινε, θα ήταν κανιβαλισμός, και βλασφημία, αφού καθένας αντιλαμβάνεται που καταλήγει "κάθε τι" που τρώμε ή πίνουμε (βλέπε Ματθαίος 15/16-17).

Αθήνα, 18 Μαρτίου 2014

Σωτήρης Κ. Ιωάννου

 


(Σημαντικά σχετικό με τα παραπάνω, είναι το άρθρο που ακολουθεί)


"Το Μυστήριο του Ευαγγελίου"

Ο Χριστός πέθανε
Ο Χριστός αναστήθηκε
Ο Χριστός θα έλθει ξανά!

 

"Αδελφοί, σας κάνω γνωστό ότι το ευαγγέλιο που κηρύχθηκε από μένα δεν είναι ανθρώπινο· επειδή, ούτε εγώ το παρέλαβα από άνθρωπο ούτε το διδάχθηκα από άνθρωπο, αλλά διαμέσου αποκάλυψης του Ιησού Χριστού." (Γαλάτες 1/11-12)

"Διαμέσου αποκάλυψης μου φανέρωσε το μυστήριο, … το οποίο σε άλλες γενεές δεν γνωστοποιήθηκε στους γιους των ανθρώπων" (Εφεσίους 3/3)

"Σας φανερώνω δε, αδελφοί, το ευαγγέλιο, που σας κήρυξα, το οποίο και παραλάβατε, στο οποίο και στέκεστε· διαμέσου τού οποίου και σώζεστε, ...
Σας παρέδωσα εκείνο, το οποίο και παρέλαβα, ότι ο Χριστός πέθανε εξαιτίας των αμαρτιών μας σύμφωνα με τις γραφές· και ότι θάφτηκε, και ότι την τρίτη ημέρα αναστήθηκε, σύμφωνα με τις γραφές" (Α΄Κορινθίους 15/1-4)

"Και τούτο το ευαγγέλιο της βασιλείας θα κηρυχθεί σε ολόκληρη την οικουμένη, για μαρτυρία σε όλα τα έθνη· και, τότε, θάρθει το τέλος." (Ματθαίος 24/14)

- Το Ευαγγέλιο είναι η καλή αγγελία, τα καλά νέα της σωτηρίας του Χριστού

- Ο Λόγος τους Θεού είναι ο Ιησούς Χριστός
- Ο λόγος του Θεού είναι η Αγία Γραφή (το λάμδα μικρό)

- Ο Σταυρός του Χριστού είναι η Θυσία του Χριστού στο Γολγοθά
- Ο σταυρός του Χριστού είναι ο ξύλινος σταυρός του Γολγοθά (το σίγμα μικρό)

 

Πριν 2000 χρόνια, στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, μέσω μιας άγιας γυναίκας,
"ο Λόγος του Θεού πήρε μορφή ανθρώπου, και κατοίκησε ανάμεσά μας" (Ιωάννης 1/14).

Σε ώριμη ηλικία, ο Χριστός και Λόγος του Θεού, στη Γαλιλαία της Παλαιστίνης, άρχισε να κηρύττει τα καλά νέα της βασιλείας των ουρανών και να μιλάει για τον εαυτό Του και την αποστολή Του στη γη:

"Εγώ είμαι το ψωμί το ζωντανό, που κατέβηκε από τον ουρανό. Αν κάποιος φάει απ' αυτό το ψωμί, θα ζήσει στον αιώνα. Και, μάλιστα, το ψωμί το οποίο εγώ θα δώσω, είναι η σάρκα μου, που εγώ θα δώσω χάρη τής ζωής τού κόσμου." (Ιωάννης 6/51).

Τη σάρκα Του, το σώμα Του, σαν το ψωμί που δίνει ζωή στον πεινασμένο, ο Κύριος το προσέφερε θυσία στο Γολγοθά, "χάρη τής ζωής τού κόσμου". Για να δώσει ζωή και νόημα σ' ένα κόσμο νεκρό και χαμένο μέσα στην αμαρτία.

Σύμφωνα με το ευ-αγγέλιο, σύμφωνα με τα καλά-νέα της Καινής Διαθήκης, η πίστη στον Χριστό που θυσιάζεται στο Γολγοθά, είναι ζωή αιώνια. (Κορινθίους Α΄1/18, 15/1-4, Ρωμαίους 3/16, Ιωάννης 3/14-16, κ.λ.π.)

Στην Καινή Διαθήκη, ορίζεται απόλυτα, ότι ο Χριστός είναι ο Λόγος του Θεού (Ιωάννης 1/1).

Ο λόγος του Θεού, με το λάμδα μικρό, είναι τα λόγια του Θεού που περιέχονται μέσα στην Αγία Γραφή Του.

Τρώγω τον λόγο του Θεού, σημαίνει τρέφομαι, ζω και αναπνέω πνευματικά με τον λόγια του Χριστού, την Αγία Γραφή. Μελετώ και πιστεύω στο Βιβλίο αυτό με όλη μου την καρδιά, την ψυχή και τη διάνοια.

Ο Χριστός είπε: "Εγώ είμαι το ψωμί τής ζωής· όποιος έρχεται σε μένα, δεν θα πεινάσει· και ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ σε μένα, ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΨΑΣΕΙ ΠΟΤΕ." (Ιωάννης 6/35).

Όσοι, όμως, έχουμε πιστέψει στον Χριστό, και πεινάμε και διψάμε, και ψωμί φυσικό τρώμε και νερό φυσικό πίνουμε, κάθε μέρα. Η πνευματική δίψα, όμως, δεν σβήνει με το νερό της βρύσης αλλά μόνο με τον λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή, η οποία είναι το στόμα του Θεού. Γι' αυτό, ο ίδιος ο Χριστός είπε ότι,

"ο άνθρωπος δεν θα ζήσει μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα τού Θεού." (Ματθαίος 4/4).

Ο Ιησούς Χριστός, ο Λόγος του Θεού, είναι το νερό και το ψωμί της ζωής.

ΟΤΑΝ ο Χριστός μας καλεί να Τον φάμε και να Τον πιούμε, μας καλεί να Τον πιστέψουμε.

Ο Χριστός μας καλεί να "φάμε" από την Μεγάλη Του Θυσία. Να πιστέψουμε στο θάνατό Του και στην ανάστασή Του.

Ο Χριστός δεν υπάρχει μέσα σε σκεύη, ασημένια και χρυσά, μέσα στα δισκοπότηρα των ιερέων. Ο Χριστός, τώρα, βρίσκεται ζωντανός και αναστημένος στα δεξιά του Πατέρα, στα επουράνια.

Μέσω του Αγίου Πνεύματος ο Χριστός κατοικεί και στις καρδιές εκείνων που Τον δέχτηκαν ως προσωπικό τους Σωτήρα και Κύριο. Και είναι και εκεί, όπου δύο ή τρεις βρίσκονται μαζεμένοι στο όνομά Του (Ματθαίος 18/20).

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Κύριος, στο 6ο κεφάλαιο του Ιωάννη, όπως και αλλού, μιλάει μεταφορικά, και μας καλεί να Τον γευθούμε, να πιστέψουμε σ' Αυτόν, όχι γενικά και αόριστα, αλλά να Τον δεχτούμε στην καρδιά μας ως Σωτήρα, Σταυρωμένο, Αναστημένο και Ερχόμενο.

Εάν Τον δεχτούμε, την στιγμή που θα Τον δεχτούμε, ο Θεός μάς ανακηρύσσει αγίους και δικαίους, και μας υιοθετεί, μας κάνει παιδιά Του!

"Όσοι, όμως, τον δέχθηκαν, σ' αυτούς έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά τού Θεού, σ' αυτούς που πιστεύουν στο όνομά του." (Ιωάννης 1/12).

Ο απόστολος Παύλος λέγει στους Ρωμαίους που είχαν πιστέψει και είχαν δεχτεί το χάρισμα, το δώρο της σωτηρίας:

"Αφού, λοιπόν, ανακηρυχθήκαμε δίκαιοι με την πίστη, έχουμε ειρήνη με τον Θεό διαμέσου τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού, διαμέσου τού οποίου λάβαμε και την είσοδο με την πίστη σε τούτη τη χάρη, στην οποία στεκόμαστε." (Ρωμαίους 5/1-2).

Μετά την αποδοχή του Χριστού και της χάρης Του, της σωτηρίας Του, στην καρδιά μας, σκοπός του Θεού είναι τώρα η ζωή μας να γίνει οσμή ευωδίας μιας τέλειας υπακοής, μιας τέλειας αφιέρωσης και θυσίας γι' Αυτόν (Ρωμαίους 12/1). Και αυτή την άγια ζωή πρέπει να την διατηρήσουμε μέχρι τέλους.

Ο Ιησούς είπε ότι "το θέλημα εκείνου που με απέστειλε είναι τούτο: Καθένας που βλέπει τον Υιό και πιστεύει σ' αυτόν, να έχει αιώνια ζωή, και εγώ θα τον αναστήσω κατά την έσχατη ημέρα." (Ιωάννης 6/40).

Όποιος, λοιπόν, έχει αποκτήσει την αιώνια ζωή, όπως ο ληστής του Σταυρού, δεν θα πεινάσει και δεν θα διψάσει ποτέ για κάποιον άλλον θεό ή θρησκεία ή ιδεολογία. Ο Χριστός είναι γι' αυτόν το Α και το Ω, η Αρχή και το Τέλος.

Κάποια στιγμή ο Ιησούς, επειδή κάποιοι από τους μαθητές Του Τον εγκατέλειψαν και έφευγαν, στράφηκε προς τους δώδεκα μαθητές και τους ρώτησε: "Μήπως κι εσείς θέλετε να φύγετε;"

Τότε, του αποκρίθηκε ο Σίμωνας Πέτρος και του είπε:

"Κύριε, σε ποιον θα πάμε; Εσύ έχεις λόγια αιώνιας ζωής· κι εμείς πιστέψαμε και γνωρίσαμε ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός τού ζωντανού Θεού." (Ιωάννης 6/68-69).

Ο Λόγος του Θεού, λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός, έχει λόγια αιώνιας ζωής, λόγια που αν κάποιος τα πιστέψει, σώζεται, αποκτάει τον Παράδεισο του Θεού, και έχει μέσα στην καρδιά του τη χαρά και τη βεβαιότητα αυτής της σωτηρίας. Την βεβαιότητα αυτή την δίνει το Άγιο Πνεύμα σε κάθε αμαρτωλό που μετανοεί και πιστεύει.

Στο ίδιο, το έκτο κεφάλαιο του Ιωάννη, ο Κύριος διευκρινίζει και βεβαιώνει τους μαθητές Του ότι "τα λόγια που εγώ σας μιλάω, είναι πνεύμα και είναι ζωή." (Ιωάννης 6/63).

Αν από τα δισκοπότηρα των ναών παίρναμε πνεύμα και ζωή, η κοινωνία μας θα ήταν κοινωνία αγγέλων, αλλά όλοι ξέρουμε σε τι κοινωνία ζούμε...

Και πάλι λέει ο Κύριος, "Όποιος πιει από το νερό που εγώ θα του δώσω, δεν θα διψάσει στον αιώνα." (Ιωάννης 4/14).

"Αν κάποιος διψάει, ας έρχεται σε μένα, και ας πίνει." (Ιωάννης 7/37).

Ο Ιάκωβος στην επιστολή του γράφει: “Δεχθείτε με πραότητα τον λόγο που φυτεύθηκε μέσα σας, αυτόν που μπορεί να σώσει τις ψυχές σας”. (Ιακώβου 1/21)

Ο απόστολος Πέτρος, αναφερόμενος στην αξία του λόγου του Θεού, παροτρύνει τους πιστούς: “Επιποθήστε, ως νεογέννητα βρέφη, το λογικό άδολο γάλα, για να αυξηθείτε διαμέσου αυτού· επειδή γευθήκατε ότι ο Kύριος είναι αγαθός” (Α’ Πέτρου 2/2-3)

Ο Δαυίδ ψάλει: “Πόσo γλυκά είναι τα λόγια σoυ στoν oυρανίσκo μoυ! Eίναι περισσότερo από μέλι στo στόμα μoυ” (Ψαλμός 119/103)

Όλες αυτές, και άλλες πολλες, είναι μεταφορικές εκφράσεις. Η επιλεκτική επιλογή και κατά γράμμα εξήγηση κάποιων αυτονόητων λόγων του Κυρίου, εξυπηρετεί μόνο τη δημιουργία θρησκευτικών συστημάτων και θρησκόληπτου όχλου. Δεν εξυπηρετεί την αλήθεια του Θεού.

Ο Χριστός, αγαπητέ μας φίλε, έγινε άνθρωπος για να μας σώσει και να μας δώσει τον λόγο Του, το ευαγγέλιο, τον λόγο του Σταυρού, που μιλάει για την αγάπη Του και τη Θυσία Του.

Γι' αυτό, "ο Λόγος πήρε μορφή ανθρώπου, και κατοίκησε ανάμεσά μας." (Ιωάννης 1/14).

Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένα μυστήριο στο Δείπνο του Κυρίου ή στη Θεία Ευχαριστία. Ο Κύριος, σε όλες τις παραπάνω εκφράσεις Του, μιλούσε μεταφορικά.

Δεν υπάρχει, καμία μετουσίωση στα δισκοπότηρα, υπάρχει όμως, στη Νέα Διαθήκη του Θεού, ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, υπάρχει ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, του λόγου που αναγεννά και σώζει αμαρτωλούς, που τρέφει, οικοδομεί και στηρίζει τον Χριστιανό στην πίστη του.

Ό,τι είναι η τροφή για το σώμα μας, είναι ο λόγος του Θεού για την ψυχή μας!

Η Αγία Γραφή είναι το Βιβλίο που περιέχει όλα τα λόγια του Θεού που χρειάζεται ο άνθρωπος για να πιστέψει και να σωθεί και να γίνει άγιος.

Στην Παλαιά Διαθήκη διαβάζουμε: Ο λόγος του Θεού είναι πολύ κοντά σου, είναι στο στόμα σου, και στην καρδιά σου” (Δευτερονόμιο 30/14).

Ο Απόστολος Παύλος επαναλαμβάνει το ίδιο: «”Kοντά σου είναι ο λόγος, στο στόμα σου, και στην καρδιά σου”· δηλαδή, ο λόγος τής πίστης που κηρύττουμε» (Ρωμαίους 10/8).

Ο προφήτης Ιερεμίας διακηρύττει μέσα στην Αγία Γραφή: " Όπως βρέθηκαν τα λόγια σου, τα κατέφαγα· και ο λόγος σου ήταν μέσα μου χαρά και αγαλλίαση της καρδιάς μου." (Ιερεμίας15/16).

Και ο απόστολος των εθνών γράφει στην επιστολή του προς τους Ρωμαίους: Δεν ντρέπομαι το ευαγγέλιο του Χριστού· επειδή, είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία σε κάθε έναν που πιστεύει." (Ρωμαίους 1/16).

Θεϊκή δύναμη ενυπάρχει στα λόγια του ευαγγελίου, "δύναμη προς σωτηρία σε κάθε έναν που πιστεύει".

Αυτό συμβαίνει διότι το ευαγγέλιο του Χριστού μάς μεταφέρει στον Σταυρό του Γολγοθά. Στο μεγαλύτερο γεγονός και μυστήριο των αιώνων. Εκεί νικήθηκε ο διάβολος, η αμαρτία και ο θάνατος!

Εκεί, ο σταυρός της ντροπής υψώνεται, τα καρφιά έχουν διαπεράσει τα χέρια Του και τα πόδια Του, και η σκληρή λόγχη έχει διαπεράσει την καρδιά Του, η τιμή της εξαγοράς έχει τώρα καταβληθεί για το ανθρώπινο γένος .... Το έργο του Χριστού έχει τελειώσει!

Ο Σταυρός του Χριστού είναι ένα τετελεσμένο γεγονός, μία Θυσία που έγινε και δεν επαναλαμβάνεται (Εβραίους 7/27 και 10/10).

Είναι στο χέρι του ανθρώπου να δεχτεί ή να απορρίψει αυτή τη λύτρωση, αυτή την δωρεά και χάρη του Θεού.

Εάν ο άνθρωπος αρνηθεί το δώρο της σωτηρίας, καταδικάζει ο ίδιος τον εαυτό του σε μια αιώνια καταδίκη. Επιλέγει ο ίδιος, με την θέλησή του, τη ζωή της απιστίας, τη ζωή της αμαρτίας και τις συνέπειες της κόλασης.

Ο Θεός καλεί τον άνθρωπο μέσω του Ευαγγελίου Του, μέσω της ακοής ή της ανάγνωσης του λόγου του Σταυρού, να αποδεχτεί ή να απορρίψει την χάρη Του. Αυτή είναι η στιγμή της μεγάλης πρόσκλησης του Θεού. Για κάποιους, μπορεί να είναι η μοναδική και τελευταία.

"Ο λόγος τού σταυρού", το ευαγγέλιο του Χριστού, θα πει ο απόστολος Παύλος, "σ' εκείνους μεν που χάνονται είναι ανοησία, σε μας, όμως, που σωζόμαστε είναι δύναμη Θεού." (Α΄ Κορινθίους 1/18).

"Πρόσεξε, στέκομαι στην πόρτα και κτυπώ", λέγει ο Χριστός. "Αν κάποιος ακούσει τη φωνή μου, και ανοίξει την πόρτα, θα μπω μέσα σ' αυτόν, και θα δειπνήσω μαζί του κι αυτός μαζί μου." (Αποκάλυψη 3/20).

Αγαπητέ μου φίλε, άκουσε την φωνή Του. Δοκίμασε κι εσύ να γευτείς τη δύναμη του λόγου του Θεού, τη δύναμη του Σταυρού και της Ανάστασης, τη σωτηρία του Χριστού.

Πίστεψε στο Ευαγγέλιό Του. Φάε, και πιες, κι εσύ, σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή, χωρίς μεσίτες και αντιπροσώπους, το μυστηριώδες, αλλά σωτήριο ψωμί και νερό της ζωής, και θα ζήσεις!

Αθήνα,18 Μαρτίου 2014

Σωτήρης Κ. Iωάννου